Kultura

5 powieści, które mówią o relacjach więcej niż podręczniki psychologii

5 powieści, które mówią o relacjach więcej niż podręczniki psychologii
Fot. Getty Images

Nikt z nas nie jest „samotną wyspą”. To, kim się stajemy i jak żyjemy, w dużej mierze zależy od ludzi, których spotykamy na swojej drodze: kochamy, tracimy, próbujemy zrozumieć albo unikać. Wybrałam 5 powieści obyczajowych, które pokazują różne odcienie ludzkich relacji i przypominają, jak wiele możemy dzięki nim odkryć o sobie.

„Gdy powrócą kanarki”, Laura Barrow

Czy da się skleić rodzinę, którą na dekady rozdzieliła tragedia? Takie wyzwanie podejmuje Savannah, jedna z bohaterek książki „Gdy powrócą kanarki”. Miała tylko cztery lata, kiedy zaginęła jej siostra bliźniaczka. Dwadzieścia osiem lat później namawia dwie starsze siostry, żeby wróciły do rodzinnego miasteczka w Luizjanie i odkopały kapsułę czasu, którą ukryły w dzieciństwie. Wierzą, że pośród dziewczęcych pamiątek mogłyby odnaleźć coś, co rzuciłoby nowe światło na wydarzenia sprzed lat. Powrót do domu oznacza jednak nie tylko szansę na odkrycie prawdy, lecz także konfrontację ze wspomnieniami, urazami i emocjami, które nigdy nie wygasły, a przede wszystkim z ekscentryczną, nadopiekuńczą babcią. W jej towarzystwie, w klimacie dusznych mokradeł, siostry odkrywają, że nie każda tajemnica daje się pogrzebać. Laura Barrow daje nam tu pełną emocji opowieść o siostrzanej więzi, stracie i trudnej sztuce przebaczania. Bo czasem powrót do przeszłości jest jedynym sposobem, by móc ruszyć dalej.

9e55af88-0c0e-4a80-9071-a5be1948912c
„Gdy powrócą kanarki”, Laura Barrow
materiały prasowe

„Yesteryear”, Caro Claire Burke  

Natalie, jak na influencerkę przystało, ma idealne życie. Miliony osób codziennie śledzi jej „zwykłą” codzienność, na którą składają się wiejski dom, przystojny mąż i sześcioro dzieci. Jej obserwatorzy podziwiają ją jako kobietę, która zbudowała markę na obrazie tradycyjnej rodziny, a z internetowej popularności stworzyła biznesowe imperium. Nie wiedzą, że za tą piękną fasadą kryje się sztab ludzi, a ich idolka starannie reżyseruje każdy swój krok. Kobieta rośnie w siłę. Do czasu. Pewnego dnia budzi się w świecie, który wygląda znajomo, ale rządzi się innymi prawami, niedzisiejszymi. Czy to jest mistyfikacja? A może została przez kogoś wkręcona w reality show, które dzieje się na planie XIX wieku? Tak czy inaczej, nie podoba jej się ta gra. I za wszelką cenę chce odzyskać swoje utracone życie. Czy jej się uda? Autorka, Caro Claire Burke, z uwagą przygląda się temu, jak media społecznościowe kształtują nasze wyobrażenia o szczęściu, kobiecości oraz (pozornie) doskonałym świecie. Intrygująca lektura.

49946c0d-ec91-45c7-927b-051509e1d5d1
„Yesteryear”, Caro Claire Burke  
materiały prasowe

„Piękne życie”, Virginie Grimaldi

I kolejny bestseller, tym razem pióra francuskiej pisarki, Virginii Grimaldi. Poznajemy w nim dwie siostry: Emmę i Agathę. Kiedyś były nierozłączne, a od pięciu lat nie zamieniły ze sobą ani słowa. Śmierć ukochanej babci sprawia jednak, że ponownie spotykają się w rodzinnym domu, gdzie mają spędzić razem tydzień. W otoczeniu przedmiotów, które znają ze „starych, dobrych czasów” i letniej atmosfery Kraju Basków, budzą się ich wakacyjne wspomnienia, i te miłe, i te trudne, nieprzerobione. A wraz z nimi wracają dawne urazy i niewypowiedziane słowa. Każdy dzień przynosi siostrom kolejne okazje, by przyjrzeć się temu, co je rozdzieliło, ale też przypomnieć sobie, co kiedyś je łączyło, mimo że we wszystkim się różniły i były jak ogień i woda. Autorka „Pięknego życia” z wielką czułością, nie unikając bolesnych wątków i trudnych emocji, opowiada tu o siostrzanej miłości, rodzinnych sekretach i drugich szansach. I w ciepły, subtelny sposób przypomina, że na odbudowanie bliskości nigdy nie jest za późno.

526e6c3b-32ff-4252-8f24-8724e98cd43f
„Piękne życie”, Virginie Grimaldi
materiały prasowe

„Zanim wystygnie kawa”, Kawaguchi Toshikazu

Z Kraju Basków przenosimy się teraz do Tokio. I zaglądamy do pewnej magicznej kawiarni, ukrytej jednej z bocznych uliczek. Na czym polega jej magia? W tym klimatycznym miejscu można cofnąć się w czasie. Wystarczy filiżanka świeżo zaparzonej kawy, aby porozmawiać z kimś, kogo już nie ma, a za kim bardzo tęsknimy lub powiedzieć wreszcie to, na co wcześniej zabrakło nam odwagi. Idealna okazja, aby naprawić dawne błędy albo ukoić serce. Co jednak ważne: goście mogą przenieść się w przeszłość tylko na moment i muszą wrócić do kawiarni, zanim wystygnie ich kawa. Z tej niezwykłej możliwości korzystają cztery osoby. A każda ma własną historię i tęsknoty. Jedna chce spotkać swoją dawną miłość, inna chce przenieść się do czasów sprzed utraty pamięci, zobaczyć się z siostrą, jeszcze inna spotkać córkę, której nigdy nie było jej dane poznać. Toshikazu Kawaguchi, japoński pisarz, dramaturg i reżyser, stworzył piękną, kameralną opowieść o stracie i potrzebie bliskości. A jej lektura budzi refleksje, że nie warto odkładać ważnych słów „na później”, lepiej je wypowiedzieć „Zanim wystygnie kawa”.

zanim wystygnie kawa
„Zanim wystygnie kawa”, Kawaguchi Toshikazu
materiały prasowe

„To, o czym nie mówimy”, Elizabeth Strout  

Ten bohater też wysyła nam sprzeczne sygnały. Wygląda na szczęśliwego i spełnionego, choć coraz częściej ma poczucie, że czegoś w jego życiu brakuje i niczym nie potrafi wypełnić tej pustki. Artie Dam jest cenionym nauczycielem historii, uwielbianym przez licealną młodzież za swoją wiedzę, ale też życzliwość i umiejętność słuchania, bo dla każdego ma dobre słowo i pomaga uczniom mierzyć się z trudami dorastania. Ma ukochaną żonę, pasję – w weekendy żegluje po zatoce Massachusetts – i codzienność, która nie daje powodów do narzekań. Mimo to zmaga się z samotnością, której źródła nie potrafi nazwać. Skrywa także sekret, który coraz bardziej mu ciąży. Nowa powieść Elizabeth Strout, która znalazła się na liście finalistów tegorocznej Nagrody Bookera, jest pełna czułości i humoru. Autorka wnikliwie przygląda się temu, co dzieje się między nami, kiedy rozdzieli nas „To, o czym nie mówimy”: nie tylko wielkie tajemnice, ale też małe niedopowiedzenia i ciche tragedie, które nosi w sobie każdy z nas. Trafia w serce.

to o czym nie mowimy
„To, o czym nie mówimy”, Elizabeth Strout
materiały prasowe