Relacje

Jak szybko ujarzmić cudze ego? 9 prostych strategii w dyskusji

Jak szybko ujarzmić cudze ego? 9 prostych strategii w dyskusji
Fot. Getty Images

Nie znoszą sprzeciwu, niechętnie przyznają się do błędów i zawsze chcą mieć ostatnie słowo. Rozmowa z osobą przekonaną o własnej nieomylności potrafi wyprowadzić z równowagi. Jak nie dać się sprowokować i skutecznie bronić swojego zdania? 

  1. Nie próbujmy udowadniać, kto jest mądrzejszy
    Kiedy ktoś zaczyna nas pouczać, trudno oprzeć się pokusie, by natychmiast wykazać mu błąd. Przywołujemy kolejne argumenty, szukamy przykładów, coraz bardziej angażujemy się w dyskusję. A przecież nie musimy niczego udowadniać. Jeśli druga strona wyraźnie dąży do konfrontacji, lepiej nie odpowiadać na każdą zaczepkę. Spokojne „Mam na ten temat inne zdanie” często wystarczy.
  2. Poprośmy o konkrety
    „Wszyscy wiedzą, że tak jest”, „Każdy rozsądny człowiek się ze mną zgodzi”. Takie stwierdzenia brzmią stanowczo, ale niewiele z nich wynika. Zamiast od razu protestować, zapytajmy, na czym opiera się ta opinia. Możemy też poprosić o przykład. Niewykluczone, że ktoś, kto jeszcze przed chwilą wypowiadał się z ogromną pewnością siebie, zacznie dostrzegać słabsze strony własnego rozumowania. 
  3. Nie przerywajmy, nawet jeśli trudno nam słuchać
    To może wymagać sporej cierpliwości. Zwłaszcza gdy po raz kolejny słyszymy te same argumenty. Jednak przerywanie komuś, kto i tak czuje silną potrzebę obrony własnego stanowiska, zwykle tylko zaostrza spór. Pozwólmy mu skończyć, a potem upomnijmy się o taką samą możliwość. „Teraz chciałabym powiedzieć, jak ja to widzę”. Krótko i spokojnie. 
  4. Przyznajmy rację w jednej kwestii
    Nie musimy odrzucać wszystkiego, co mówi osoba, z którą się nie zgadzamy. Jeśli jeden z jej argumentów jest słuszny, przyznajmy to otwarcie. „Masz rację, termin był zbyt krótki. Ale nie zgadzam się, że cała odpowiedzialność leży po mojej stronie”. Takie rozróżnienie pozwala uniknąć sytuacji, w której obie strony uparcie bronią swoich stanowisk, choć w niektórych sprawach myślą podobnie.
  5. Nie zawstydzajmy nikogo przy innych
    Wyobraźmy sobie spotkanie służbowe. Ktoś wygłasza błędną opinię, a my natychmiast poprawiamy go przy całym zespole. Nawet jeśli mamy rację, możemy nie osiągnąć zamierzonego skutku. Osoba, która poczuje się upokorzona, prawdopodobnie zacznie bronić swojego stanowiska jeszcze zacieklej. Nie trzeba przemilczać nieprawdziwych informacji. Można jednak zwrócić uwagę na pomyłkę bez ironicznych komentarzy i publicznego wytykania niewiedzy. A gdy sprawa dotyczy osobistego konfliktu, lepiej porozmawiać w cztery oczy.
  6. Zrezygnujmy z osobistych przytyków
    „Ty zawsze musisz mieć rację”. Ile razy podobne zdanie stało się początkiem jeszcze większej awantury? Osobiste uwagi sprawiają, że rozmowa szybko przestaje dotyczyć pierwotnego problemu. Zaczynamy wzajemnie wypominać sobie wady, dawne błędy i przykre zachowania. Lepiej odnieść się do konkretnej sytuacji. Zamiast zarzucać komuś arogancję, powiedzmy wprost, że przeszkadza nam ciągłe przerywanie. Taką uwagę znacznie trudniej zbyć kolejnym oskarżeniem.
  7. Nie dajmy się wciągnąć w niekończące się tłumaczenia
    Niektóre dyskusje przypominają chodzenie w kółko. Odpowiadamy na jeden zarzut, a po chwili słyszymy następny. Wyjaśniamy nieporozumienie sprzed tygodnia, choć zaczęliśmy od zupełnie innej sprawy. W końcu sami już nie pamiętamy, o co właściwie się spieramy. W takiej sytuacji najlepiej wrócić do pierwotnego tematu. Nie musimy wyjaśniać każdego szczegółu ani bronić wszystkich swoich wcześniejszych decyzji. Jedna sprawa na raz.
  8. Postawmy granicę bez zbędnych wyjaśnień
    Pewność siebie nie daje nikomu prawa do obrażania innych. Jeśli dyskusja zamienia się w serię uszczypliwości, nie udawajmy, że nic się nie stało. „Nie podoba mi się sposób, w jaki ze mną rozmawiasz” to wystarczająco jasny komunikat. Nie trzeba wygłaszać długiej przemowy ani przekonywać drugiej osoby, że jej zachowanie jest niestosowne. Jeśli nadal podnosi głos lub nas lekceważy, możemy zakończyć rozmowę.
  9. Nie zabiegajmy za wszelką cenę o ostatnie słowo
    Najtrudniej odpuścić wtedy, gdy jesteśmy przekonani o własnej racji. Chcemy, żeby druga strona wreszcie zrozumiała, przyznała się do błędu, a najlepiej jeszcze przeprosiła. Niestety, nie mamy wpływu na to, czy ktoś zechce zmienić zdanie. Możemy przedstawić swoje argumenty, wyjaśnić wątpliwości i na tym poprzestać. Czasem wystarczy powiedzieć: „Widzę, że pozostaniemy przy swoich opiniach” i zająć się czymś innym. Nawet jeśli ktoś uzna to za swoją wygraną.