Polskie badaczki osiągają międzynarodowe sukcesy. Dzięki programom takim jak L'Oréal-UNESCO Dla Kobiet i Nauki otwierają się dla nich kolejne drzwi, a otrzymane stypendia pomagają w naukowym rozwoju i spełnianiu marzeń.
Nauka i kobiecość mogą iść ze sobą w parze! Jednak, mimo że kobiety stanowią dziś niemal połowę kadry akademickiej, wiele uważa, że ich potencjał wciąż nie jest w pełni wykorzystywany. Dlatego prowadzony od 25 lat program L’Oréal Polska Dla Kobiet i Nauki wspiera badaczki i promuje ich naukowe osiągnięcia. Inspiruje kolejne pokolenia kobiet do wyboru naukowej drogi, wzmacniając równość płci w środowisku naukowym w Polsce.
W ciągu 25 lat wyróżniono już 137 wybitnych naukowczyń, z których wiele rozwija dziś kariery naukowe zarówno w Polsce, jak i na najbardziej prestiżowych uczelniach zagranicznych oraz w międzynarodowych instytucjach badawczych. Stypendystki programu zdobywają kolejne stopnie i tytuły naukowe, obejmują prestiżowe stanowiska i współtworzą przyszłość nauki.
Podczas jubileuszowej, 25. edycji programu nagrodzono osiem znakomitych polskich badaczek, których prace mają znaczący wpływ na rozwój nauki i medycyny. W gronie wyróżnionych znalazły się:
Mgr inż. Barbara Fabjanowicz z Instytutu Chemii Organicznej Polskiej Akademii Nauk, która poświęca się odkrywaniu nowych reakcji chemicznych. Pracuje nad rozwojem nowoczesnych efektywnych metod wykorzystywania światła widzialnego do aktywacji związków chemicznych i przekształcania ich w bardziej złożone struktury o pożądanych właściwościach – w sposób możliwie krótki, energooszczędny i przyjazny środowisku.
Mgr inż. Aneta Magiera, badaczka, która analizuje skuteczność nowych terapii w walce z nowotworami. W laboratorium Instytutu Chemii Fizycznej PAN sprawdza, jak leki przeciwnowotworowe docierają do wnętrza komórek i jak można zwiększyć skuteczność ich działania. Jej badania pogłębiają wiedzę o mechanizmach działania leków przeciwnowotworowych, przyczyniają się do poprawy skuteczności terapii i szybszego wdrażania innowacyjnych rozwiązań medycznych.
Lek. Zuzanna Nowicka-Kaszkowiak na Uniwersytecie Medycznym w Łodzi prowadzi badania w obszarze radioterapii, a także medycyny i onkologii translacyjnej. Naukowczyni sprawdza, w jaki sposób leczenie z wykorzystaniem chemioterapii i radioterapii wpływa na układ odpornościowy oraz jego zdolność do rozpoznawania i zwalczania komórek nowotworowych. Ma nadzieję, że w przyszłości pozwoli to na opracowanie jeszcze bezpieczniejszych i skuteczniejszych metod leczenia nowotworów.
Mgr inż. Aleksandra Rudzka z Katedry Biotechnologii Środków Leczniczych i Kosmetyków na Politechnice Warszawskiej, gdzie prowadzi badania w obszarze biokatalizy. „Moim naukowym marzeniem jest tworzenie nowoczesnych, wydajnych i ekologicznych procesów chemicznych opartych na enzymach, które znajdą realne zastosowanie w przemyśle – szczególnie farmaceutycznym” – mówi. „Długofalowo chciałabym łączyć pracę naukową ze współpracą z przemysłem, tak aby wyniki badań mogły być szybko wdrażane w praktyce. Marzy mi się także promowanie zrównoważonej chemii i inspirowanie młodszych naukowców do pracy nad rozwiązaniami, które łączą innowacyjność z odpowiedzialnością za środowisko”.
Dr hab. inż. Anna Jarząb w Instytutcie Immunologii i Terapii Doświadczalnej PAN we Wrocławiu prowadzi badania mające na celu zwalczanie i zapobieganie chorobom zakaźnym. Pracuje m.in. nad szczepionką chroniącą przed rozwojem czerwonki bakteryjnej, która mogłaby uratować życie tysięcy dzieci w krajach rozwijających się. „Jestem naukowczynią, kobietą i matką jednocześnie, i wiem, jak trudno jest połączyć te wszystkie obowiązki i odpowiedzialność” – przyznaje. „Chciałabym jednak przekazać innym kobietom pracującym w nauce, a także tym, które są gotowe aby się poddać – jak ważne jest to, aby pracować w dziedzinie, która naprawdę nas interesuje i że jest to możliwe”.
Dr Katarzyna Majzner na Wydziale Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego bada molekularne mechanizmy działania leków w warunkach in vitro. Uczestniczy w opracowywaniu nowych metod diagnostycznych, które pozwalałyby szybciej wykrywać niektóre choroby, przewidywać skuteczność terapii u konkretnego pacjenta, opracowywać bardziej spersonalizowane metody leczenia i zmniejszać ryzyko działań niepożądanych. „Moim największym marzeniem jest, aby moja praca miała realne znaczenie dla ludzi – by wyniki moich badań przełożyły się na praktykę kliniczną i stanowiły cegiełkę do opracowania narzędzi diagnostycznych dostępnych w szpitalach, wspierających lekarzy w procesie diagnozowania i leczenia pacjentów. To poczucie, że nauka może realnie zmieniać życie, stanowi dla mnie największą motywację” - mówi.
Dr Aleksandra Milewska zajmuje się badaniem wirusów atakujących drogi oddechowe, takich jak koronawirusy czy wirusy grypy. Jej badania pomagają lepiej zrozumieć biologię wirusów, a co za tym idzie opracowywać skuteczniejsze terapie, szczepionki oraz przewidywać zagrożenia związane z nowymi patogenami. W ramach swojej pracy dr Aleksandra Milewska współtworzyła kilka patentów, które mogą w przyszłości stać się podstawą nowych terapii przeciwwirusowych. „Każdy mały sukces – publikacja, odkrycie, rozwiązanie jakiegoś badawczego „puzzla” – daje mi ogromną satysfakcję i jednocześnie przesuwa mój cel trochę dalej” – opowiada dr Milewska.
Dr Lidia Wróbel jest autorką ponad 20 publikacji naukowych w renomowanych czasopismach. W Międzynarodowym Instytucie Biologii Molekularnej i Komórkowej w Warszawie prowadzi badania nad mechanizmami degradacji białek, analizując je w kontekście stresu komórkowego, starzenia się oraz chorób neurodegeneracyjnych, takich jak choroba Alzheimera, Parkinsona czy Huntingtona. „Moim największym marzeniem jest, aby wyniki moich badań i odkryć przyczyniły się – za kilka lub kilkanaście lat – do opracowania terapii spowalniającej rozwój chorób neurodegeneracyjnych” – mówi dr Wróbel. I dodaje: „Chciałabym, aby moje laboratorium stało się miejscem, w którym kolejne pokolenia młodych badaczy będą mogły zarazić się pasją do nauki, a następnie rozwijać swoje umiejętności podczas staży w najlepszych ośrodkach naukowych – zarówno w Polsce, jak i na świecie”.
Choć często mówi się o indywidualnych osiągnięciach, naukowczynie podkreślają, że za każdym z nich zazwyczaj stoją całe zespoły, a współpraca z innymi badaczami i badaczkami jest fundamentem sukcesów. To rozmowy, wymiana myśli i wzajemne inspirowanie się często prowadzą do najlepszych pomysłów. Z kolei inicjatywy takie jak program L’Oréal-UNESCO Dla Kobiet i Nauki, są nie tylko wyrazem uznania dla ciężkiej codziennej pracy w laboratoriach, lecz także impulsem do dalszego rozwoju. „Docenienie mojej pracy dodało mi odwagi i motywacji. Takie inicjatywy pokazują, że kobiety w nauce są potrzebne i ważne” – mówiła mgr inż. Aneta Magiera, jedna z laureatek stypendium.
Stypendystki programu L’Oréal-UNESCO Dla Kobiet i Nauki to kobiety, które z pasją i konsekwencją idą własną naukową drogą. Odważnie realizują ambitne projekty, a ich praca jest zauważana i doceniana nie tylko w Polsce, lecz także na arenie międzynarodowej. To właśnie one każdego dnia udowadniają, że nauka ma ogromną siłę – i że kobiety odgrywają w niej kluczową rolę. Ponieważ świat potrzebuje nauki, a nauka potrzebuje kobiet.
Jeśli jesteś naukowczynią i chciałabyś, żeby Twoje badania zostały docenione i wpływały na kształtowanie przyszłości, program L’Oréal-UNESCO Dla Kobiet i Nauki może być kolejnym krokiem na twojej drodze. Jak mówią laureatki dotychczasowych edycji, takie inicjatywy napędzają sukcesy i pomagają w rozwijaniu naukowych pasji.
Szczegóły znajdziesz na stronie www.lorealdlakobietinauki.pl, a formularz zgłoszeniowy na www.forwomeninscience.com.
