Gdy gra staje się nałogiem. Co robić, gdy dziecko uzależnia się od gier komputerowych? Radzi ekspertka
Fot. East News

Gdy gra staje się nałogiem. Co robić, gdy dziecko uzależnia się od gier komputerowych? Radzi ekspertka

Jak poznać, że dziecko gra za dużo? Gdzie szukać pomocy? Radzi Kinga Kaczmarek, terapeutka dzieci i młodzieży, współautorka poradnika dla nastolatków "Internet i komputer. Instrukcja bezpiecznej obsługi".

Gry mogą być uzależniające. Objawy choroby to zmienność nastrojów – od zdenerwowania, gdy dziecko jest z dala od sprzętu grającego, do uspokojenia i euforii, gdy znów zajmuje się ulubioną czynnością. A także ciągłe myślenie i rozmawianie o grach, wynikach, nagłe i nieuzasadnione obniżenie ocen, spadek zainteresowania innymi hobby, kolegami, rodziną, wagary, wchodzenie w konflikty z otoczeniem, izolowanie się. Mogą pojawić się także objawy fizyczne: np. nadwaga, suchość oczu, zapalenie spojówek, bóle pleców i kręgosłupa, a nawet dłoni, nadgarstków. Te sygnały nie świadczą jeszcze o uzależnieniu, ale na pewno o tym, że dziecko jest na drodze do niego. I samo sobie nie poradzi.

Dekalog bezpieczeństwa rodzica

  1. Przetestuj. Zanim zdecydujesz się na kupno jakiejkolwiek gry, sprawdź ją bardzo dokładnie. Poczytaj opinie w internecie, obejrzyj galerię zdjęć, zorientuj się, czy to na pewno dobra rozrywka dla Twojego dziecka. Byłoby idealnie, gdybyś sama w nią zagrała.
  2. Dowiedz się. Czy dziecko rozumie akcję gry i wie, że to wszystko jest na niby? Tłumacz wirtualną rzeczywistość, w grze Angry Birds rzucamy ptaszkiem, ale w realu nie robimy tego z żadnym zwierzęciem.
  3. Dbaj. By dziecko nie spędzało przed ekranem więcej niż 1-2 godziny dziennie. W ramach tego limitu mieści się oglądanie telewizji, gry na konsoli, telefonie, komputerze.
  4. Staraj się. Zachęcaj dzieci do gier strategicznych i zręcznościowych, a nie „strzelanek”.
  5. Graj z dzieckiem. Rywalizujcie, porównujcie wyniki, ale przed wszystkim rozmawiajcie w trakcie wspólnej gry.
  6. Dawaj przykład. Nie chcesz, by dziecko ciągle siedziało przed ekranem? Sama też tego nie rób. Dzieci biorą przykład z rodziców, zamiast słuchać tego, co mówią.
  7. Zaprojektuj przestrzeń. Tak, żeby "gralnia" mieściła się w części wspólnej, np. w salonie. Tam ustaw komputer, konsolę. W ten sposób masz kontrolę nad tym, co się dzieje.
  8. Dbaj o wszechstronny rozwój dziecka. Gry to tylko jedna z wielu rozrywek. Oprócz tego rysujcie, lepcie z ciastoliny, uprawiajcie razem jakiś sport, chodźcie do kina, teatru, na koncerty, czytajcie.
  9. Rozmawiaj o grach. Z innymi rodzicami. Dbaj, by i oni znali ich dobre i złe strony, działajcie razem, by nie zdarzyło się tak, że wasze dzieci będą grać u jednego z kolegów w brutalną „strzelankę”.
  10. Pamiętaj, że agresja to nie domena gier komputerowych. Tak dobieraj programy telewizyjne, gazety, by przemoc i wulgarność nie gościły w waszym domu.

Konsultacja: Monika Grześ, psycholog dziecięcy

Tekst ukazał się w magazynie Twój STYL nr 03/2014
Więcej na twojstyl.pl

Zobacz również