Dobre wychowanie wymaga, aby przed opuszczeniem spotkania – czy to przyjęcia u znajomych, czy imprezy służbowej – pożegnać się z gospodarzami i podziękować im za gościnę. Bywają jednak sytuacje, gdy musimy wymknąć się szybko i niepostrzeżenie. Jak zrobić to dyskretnie i z klasą?
Spis treści
Nieczęsto wychodzę z przyjęcia jako pierwsza. Jestem towarzyska, lubię rozmowy do późna przy sączącej się w tle muzyce, zdarza mi się tańczyć aż do rana. Bywają jednak sytuacje, gdy trzeba wyjść wcześniej. Może to nagła, nieprzewidziana okoliczność. Może perspektywa intensywnego dnia w pracy, wymagająca jasnego myślenia i wypoczętego umysłu. Wiem, że w dobrym tonie jest pożegnać się, a nie uciekać pospiesznie niczym Kopciuszek. Bywa jednak, że gospodarze są zajęci, chwilowo niedostępni albo zabawa jest tak wyśmienita, że nie chcę jej przerywać swoimi tłumaczeniami o szykowanej na rano prezentacji. Jak się wtedy zachować?
Dyskretne zniknięcie z reguły udaje się tylko dużych przyjęciach – imprezach firmowych, hucznych weselach, balach czy piknikach, gdzie gości jest dużo, a gospodarze nie mają możliwości poświęcić uwagi każdemu. W takich sytuacjach prawdopodobnie nikt nie zauważy naszej nieobecności i nie poczuje się urażony naszym zniknięciem
Zupełniej inaczej jest w przypadku kameralnych spotkań czy zasiadanych kolacji, gdy goście gromadzą się przy jednym stole. Wtedy nagłe wyjście bez pożegnania zostać odebrane jako nietakt i brak szacunku wobec organizatorów. Osobiste podziękowanie jest w takich przypadkach obowiązkowe.
Jeżeli idąc na przyjęcie wiemy już, że mamy do dyspozycji tylko ograniczony czas, najlepiej z góry uprzedzić organizatora o wcześniejszym wyjściu. Kiedy przyjdzie moment, gdy trzeba będzie opuścić spotkanie, a gospodarza nie będzie w zasięgu wzroku, możemy już go nie szukać, lecz wymknąć się dyskretnie, nie robiąc zamieszania. Nie będzie zdziwiony ani urażony.
Życie bywa nieprzewidywalne i czasem nagłe okoliczności uniemożliwiają należyte pożegnanie, bo impreza trwa w najlepsze, a gospodarze zniknęli gdzieś bez śladu albo są pogrążeni w rozmowie, której nie chcemy przerywać. W takiej sytuacji warto zadbać o minimum elegancji. Jeśli nie możemy zrobić tego osobiście, poprośmy zaufaną osobę o przekazanie naszych podziękowań organizatorom spotkania. Następnie dobrze jest wysłać krótką wiadomość z wyjaśnieniem i kilkoma miłymi słowami wdzięczności. To prosty gest, który pokazuje, że mimo pośpiechu, darzymy ich szacunkiem i zależy nam na dobrych relacjach.
Ze wszystkimi gośćmi żegnamy się wyłącznie podczas kameralnych spotkań w bliskim gronie. Na większych przyjęciach nie ma potrzeby żegnać się z każdym po kolei, w zupełności wystarczy pożegnanie z gospodarzami. Podczas spotkań przy stole lepiej również nie ściskać po kolei wszystkich gości (co mogłoby wprowadzić spore zamieszanie) lecz pożegnać się z gospodarzami, a pozostałym powiedzieć zbiorcze „do widzenia”.
Dobrze pamiętam dziecięce sceny przy drzwiach, gdy błagałam mamę o jeszcze pięć minut zabawy. W dorosłym życiu umiejętność wyjścia z przyjęcia w odpowiednim momencie jest jedną z podstawowych zasad dobrego tonu. Warto wiedzieć, kiedy się pożegnać i nie przeciągać pożegnania w nieskończoność. Jeśli robi się późno, a na stole nie pojawiają się już kolejne potrawy, desery ani napoje, to subtelny sygnał, że spotkanie powoli dobiega końca.
Są jednak sytuacje, w których to nie my powinniśmy inicjować zakończenie spotkania. Podczas spotkań o charakterze służbowym lub w gronie osób starszych lub wyższych rangą wypada zaczekać, aż oni dadzą znać, że można się już pożegnać.
