Po kolacji nie siadają od razu przed ekranem. Wychodzą na krótki spacer, który od pokoleń ma swoją nazwę: passeggiata.
Ten moment, kiedy dzień jeszcze się nie kończy, ale nikt już się nie spieszy... Passeggiata to spokojne przejście główną ulicą miasta, zajrzenie na plac, kilka zdań wymienionych z sąsiadem, czasem lody po drodze. W małych miejscowościach bywa niemal społecznym wydarzeniem. W większych miastach jest raczej sposobem na złapanie oddechu po pracy.
Włosi mówią czasem po prostu fare un giro, czyli zrobić rundę. Bez wielkiego planu. Idzie się po to, żeby pobyć z rodziną, zobaczyć znajomych, popatrzeć na ludzi, usłyszeć, co dzieje się w okolicy. Dla nastolatków to pretekst do spotkań, dla starszych - do rozmów, dla rodzin - do wspólnego wyjścia z domu. Passeggiata łączy kilka rzeczy naraz: ruch, życie towarzyskie i odpoczynek po posiłku.
Można przejść się w ciszy i pobyć samemu ze sobą, bez ekranu i ciągłego przewijania wiadomości. Można zadzwonić do bliskiej osoby, do której od dawna odkładało się telefon. Można też iść z kimś i porozmawiać inaczej niż przy stole, w biegu albo między obowiązkami.
We włoskiej tradycji spacer po kolacji często jest okazją do zwykłych spotkań. Ktoś przystanie na placu, ktoś dołączy po drodze, ktoś zapyta, co słychać. To mały sposób na bycie bliżej ludzi.
Friedrich Nietzsche pisał: „Wszystkie naprawdę wielkie myśli rodzą się podczas chodzenia”. I trudno się z nim nie zgodzić. Spacer pomaga zebrać myśli, obniża napięcie i spojrzeć z dystansu na sprawy, które jeszcze godzinę wcześniej wydawały się przytłaczające.
Ruch fizyczny wspiera wydzielanie neuroprzekaźników, m.in. dopaminy i serotoniny. To związki ważne dla nastroju, motywacji i koncentracji. Dlatego po powrocie łatwiej wrócić do trudnej rozmowy, znaleźć rozwiązanie albo po prostu zasnąć z lżejszą głową.
Ten uwielbiany włoski zwyczaj ma też korzystny wpływ na organizm. Krótki spacer po posiłku może wspierać trawienie, zmniejszać uczucie ciężkości i pomagać w stabilizowaniu poziomu cukru we krwi. Nie trzeba iść szybko. Wystarczy kilkanaście minut w tempie, które pozwala swobodnie rozmawiać.
To dobre rozwiązanie kiedy nie ma ochoty na trening, ale ciało domaga się ruchu po całym dniu siedzenia. Jest łatwiejsze niż siłownia i mniej wymagające niż długi marsz.
Latem łatwiej wprowadzić go do codzienności. Po upalnym dniu wieczór wreszcie przynosi ulgę, a krótki spacer nie wymaga żadnych przygotowań. Wystarczy wyjść z domu i zrobić swoją małą rundę.
